| Rostock | |||
|
|||
 Nowy rynek |
|||
| Państwo |  Niemcy |
||
| Land | Meklemburgia-Pomorze Przednie | ||
| Burmistrz | Roland Metling | ||
| Powierzchnia | 181,44 km² | ||
| Położenie | 54° 05' N 12° 08' E |
||
| Ludność (31.12.2008) • liczba ludności • gęstość |
201 096 1108 os./km² |
||
| Kod pocztowy | 18001-18181 | ||
| Tablice rejestracyjne | HRO | ||
|
Położenie na mapie Niemiec
  Rostock
|
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Rostock (pol. hist. Roztok[1]) – miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech. W NRD stolica okręgu, położone nad rzeką Warnow, w odległości ok. 12 km od jej ujścia do Zatoki Meklemburskiej na Morzu Bałtyckim. Jest największym miastem zarówno pod względem powierzchni jak i liczby mieszkańców w Meklemburgii-Pomorzu Przednim.
Po Lubece i Kilonii jest trzecim co do wielkości niemieckim portem morskim nad Bałtykiem. Jest jednocześnie największym miastem Meklemburgii-Pomorza Przedniego, chociaż nie jest jego stolicą (jest nią Schwerin).
Spis treści |
edytuj Historia
W VI w. tereny nad rzeką Warnow zasiedlali osadnicy słowiańscy z plemion zwanych Obodrytami. Słowianie połabscy założyli tam gród o nazwie Roztok - co oznaczało szerokie rozpływanie się rzeki, roztokę. U schyłku XII w. Roztok był stolicą jednej z dzielnic księstwa obodrzyckiego pod rządami Niklotowiców – potomków słowiańskiego księcia Niklota. Gród pierwszy raz wzmiankowany w 1160 kiedy to został zniszczony przez króla duńskiego Waldemara I. Duńczycy założyli w miejscu grodu miasto (na prawie lubeckim) 24 czerwca 1218.
Rostock zyskał na znaczeniu w okresie Hanzy w XV w., kiedy to stał się największym miastem regionu. Podczas gdy Lubeka jest uznawana za kolebkę Hanzy, to Rostock był jednym z najbogatszych miast tej federacji. W 1419 r. założony został jeden z najstarszych na północy Europy uniwersytet. W stoczni konstruowano statki, a w mieście i wokół niego powstało setki niewielkich browarów.
Pod koniec XV wieku diukom Meklemburgii udało się przejąć władzę nad miastem, które wcześniej było tylko nominalnie pod ich zwierzchnictwem, a praktycznie było niezależne. Spory z diukami, pożar (1677) i bunty rozpoczęły powolny upadek miasta przypieczętowany jego dwukrotną okupacją przez Duńczyków i Szwedów – najpierw w czasie wojny trzydziestoletniej, później w latach 1700-1721. Miasto było także zajęte przez wojska Napoleona przez dekadę na początku XiX w.
Miasto odzyskało część swojego znaczenia w II poł. XIX wieku w okresie industrializacji, kiedy rozpoczęto budowę parowców. Na początku XX w. do miasta przyłączono okoliczne miejscowości. Wkrótce wybudowane zostały tu dwie wytwórnie lotnicze (Arado w Warnemünde i Heinkel), które działały do końca II wojny światowej.
W czasie wojny duża część miasta została zniszczona w nalotach alianckich w 1942 i 1945 r.
Po II wojnie światowej Rostock należał do NRD i stał się jednym z ważniejszych środków przemysłowych – był głównym portem NRD. W 1989 r. miasto miało prawie 260 tys. mieszkańców. Po zjednoczeniu w 1989 r. straciło swoje znaczenie jako port i znalazło się w jednym z najbiedniejszych rejonów Niemiec. W rezultacie liczba mieszkańców spadła od tego czasu (m.in. z powodu migracji do bogatszych landów zachodnich) o ok. 60 tysięcy.
edytuj Zabytki
W centrum miasta znajduje się kościół św. Piotra, z którego wieży można obejrzeć Stare Miasto, kościół Mariacki skrywający zegar sprzed blisko 540 lat, historyczny ratusz przy Nowym Rynku i port. W środku strefy zamkniętej znajduje się główny budynek uniwersytecki.
edytuj Przemysł
Rostock jest największym bałtyckim portem Niemiec. Istniejący tam przemysł stoczniowy i rybołówstwo straciły na znaczeniu po zjednoczeniu. W związku z tymi przemianami wiele osób straciło pracę. Mimo tego stocznie (Neptun Stahlbau, Sunseeker Europe, AKER Warnowwerft) nadal pracują i produkują różnego rodzaju statki. Rostock jest także portem promowym z połączeniami w stronę Danii, Szwecji, Finlandii i Łotwy. Największym przewoźnikiem promowym są linie Scandlines.
Największy pracodawca w mieście to uniwersytet. Poza tym stosunkowo dużo osób pracuje w usługach związanych z turystyką.
Ze względu na wysoką zgodność języka niemieckiego w tym regionie z literacką niemczyzną w mieście mają swoje siedziby centra obsługi klientów (Call Center).
edytuj Transport
Rostock, jak na takiej wielkości miasto, ma dosyć dobrze rozwiniętą sieć komunikacyjną. Komunikacja miejska to 22 linie autobusowe, 6 linii tramwajowych i dwie linie nocne. W ciągu ostatnich kilku lat sieć tramwajowa była co roku uzupełniana o kolejne odcinki. Do 2010 roku planowane jest przedłużenie linii tramwajowych poza Rostock.
Miasto posiada aż 3 linie S-Bahn kursujące do Warnemünde (co 10 minut), Güstrow (częstotliwość: 30 minut – godzina) oraz do Rostock Seehafen Nord (co godzinę). Dalekobieżne pociągi kursują w stronę Hamburga oraz Berlina. Poza tym kursują pociągi regionalne łączące Roztokę z innymi miejscowościami Meklemburgii.
Do miasta można się dostać autostradami A19 i A20.
30 km na południowy wschód od miasta znajduje się lotnisko Rostock-Laage. Lotnisko obsługuje loty do Monachium i Norymbergi, a także loty czarterowe na południe Europy.
W mieście znajdują się stacje kolejowe Rostock Hauptbahnhof, Rostock-Parkstraße, Rostock Kassebohm, Rostock Seehafen-Nord i Warnemünde.
edytuj Współpraca zagraniczna
Rostock posiada następujące umowy partnerskie[2]:
- Århus, Dania od 1964 r.
- Antwerpia (Antwerpen), Belgia od 1963 r.
- Bergen, Norwegia od 1965 r.
- Brema (Bremen), Niemcy od 1987 r.
- Dalian (大连), Chińska Republika Ludowa od 1988 r.
- Dunkierka (Dunkerque) od 1960 r.
- Göteborg, Szwecja od 1965 r.
- Raleigh, Stany Zjednoczone od 2001 r.
- Ryga (Rīga). Łotwa od 1961 r.
- Rijeka, Chorwacja od 1966 r.
- Szczecin od 1957 r.
- Turku, Finlandia od 1959 r.
- Warna (Варна), Bułgaria od 1966 r.
edytuj Linki zewnętrzne
- Rostock StadtPanoramen - Panoramy z miasta (niem.)
Przypisy
- ↑ S. Kozierowski, 1934. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca Mapa
- ↑ Współpraca zagraniczna
|
||||||||||||||
|
|||||||
